ahmet söylemez etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ahmet söylemez etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Eylül 2009 Cumartesi

33 Okul 3003 Öğrenci


Benim canım abicim çok güzel anlatmış. Öz abim olsa belki Ahmet abi kadar sevemezdim..
O yazının üstüne ne yazsam boş..

BUYURUN..
Burada da ayrıntılı bilgiyi bulabilirsiniz.

Üstelik bu aralar benzeri bir hareketteyim kendi çapımda..
Hep istediğim bir şeydi 'kardeş'..
Sanırım olacak.. Üstelik gidip görebileceğim bir yerde..
Kardeşimi seçtim..
Şimdi ona mektup yazmaya başlamam gerek..
Manen yanında olduğumu hissetmesi için..
124 cm.lik ve 20 kiloluk bir kardeşim var artık benim!
Gerçi Miroşum da var!

25 Ağustos 2009 Salı

Gel Teskere

Kelimeler biter ya bazen..
Tam o noktadayım..
Canım abicim, Ramocuğuma gitti..
Ve şimdi beni çook uzaklara götürdü.. Belki yarım saattir inceliyorum sevgilimi..
Zayıflamış sanki..
Çok özledim..

Abicim canım benim, çok çok teşekkürler yaptığın herşeye..

2 Temmuz 2009 Perşembe

Kara Kalem ve Miroş'um..


Ev taşınma halinde..
Heryerde koliler üstüste..
Anneme soruyorum 'bana kargo geldi mi' diye..
Yok diyor..
Meğer o hengamede unutmuş..


Sonra atölyeme giriyorum,
Oturduğum yerden mavili bir yurtiçi kargo kutusu ilişiyor gözüme.. Saat akşam 10 civarı..
Heyecanımı ve merakımı dizginleyerek, yavaşça açıyorum kutunun bantlarını..
Sonra mı?
İnsan hem gülüp, hem ağlar mı aynı anda? Oluyor.. Duygulanıyorum, hem de dibine kadar.. Sevinçten ağlıyorum.. Küçücük bir kız, canım kardeşim, benim için neler yapmış diyorum..

Kolye boynumda..

Kitabı alıyorum elime.. Canım abim, neler yazmış bana diyorum, tüylerim diken diken, yine ağlıyorum.. İçindeki kitap ayraçlarına ise, ayrıca hüzünleniyorum..


Sizi çok seviyorum canlarım.. Burası olmasaydı tanışamayacaktık belki diye blogumu da seviyorum..
Canım abicim, nasıl güzel, nasıl dolu bir yüreğin var senin.. Böyle bir abi kazandığım için o kadar şanslıyım ve o kadar mutluyum ki anlatamam sana..
Fındığımı açıyorum, hem yiyorum hem hediyelerime bakıyorum tekrar.. Ezberlemek için..
O sevimli tuzluk-biberlik, çeyizime konuyor hemen. Evimin bereketi olsun diye, tuzumuz biberimiz olsun diye.. Ben tuzu çok severim ya, hissetmiş canım abicim ve canım kardeşim. Her tuz serpişimde onları yanımda hissedeceğim..
Mumluğum, evimi aydınlatacak. Ahmet abimin her yazısında, her satırında nasıl ruhum aydınlanıyorsa, o mumluk da ışığımız olacak sevgilimle.. O da çeyizimde..


Miroşumun minik parmaklarını hayal ediyorum, nasıl zevkle hazırlamış bana bu cicileri diye.. Oyuncağını çantama atıyorum, artık o benim uğurum.. Heryerde yanımda olacak..


Ne yazsam az gelecek, bunu bile bile yine de yazacağım..
Sizden hissetmek, sizi bizden hissetmek.. Ahmet abicim ve Miroşum.. Sizi tanımış olmaktan dolayı onur duymak, şu meşhur verandada bir çay içimlik de olsa oturmak, Miroş'un gitarından 'aldırma gönül'ü dinlemek, Ahmet abicim, senin sesinden yazılarını dinlemek..
O kadar dolu ki yazıların, belki bi'kaç gün etkisinde kalıyorum, hele ki bazılarının..
Sizi çok ama çok seviyorum.. İyi ki tanımışım sizi..
Ahmet abicim burada bi'kardeşin, Miroşcum sen de bi'ablan olduğunu unutmayın..
Ben de abimi ve kardeşimi unutmuyorum.. Biliyorum ki sizinle aramızdaki uzaklık bir telefon 'alo'su kadar..


Sığıntı

Ezik

Kalpsiz

Sorgulamadan

Tutarsız

Duyarsız

Aptal

Bencil

Sıradan

Sürgit



Yaşamaktansa

Kalemimle

Ölürüm



Kara Kalem