Hayal gibi..

"Ben hayatta en çok kendimi sordum.." derdi.. İlk defa onunla şiir dinlemeye başlamıştım ben..
Ne sevda sözleri dinledik ondan, kimine yabancı, kiminin altına imza atarcasına.. Kız kıza oturur, hayallere dalardık onun sesiyle.. "Bu sevdadan geriye kalırsa bir gün sadece o hüzün kalır" derdi. Aşka hüznü yakıştırmam o yüzden sanırım..
"Unutmasan bile, unutur gibi yapacaksın" derdi ve gitti..

Ölümleri yazmak istemiyorum aslında ama hayatın ta kendisi işte.. Önce Gazanfer Özcan (dede derdim ben ona hep) sonra da Yusuf Hayaloğlu..

Güle güle gidin..